Review: Suicide Squad

Al maandenlang houden de schurken van het DC Universum de gemoederen bezig want dit jaar krijgen de ergste schurken van dit universum voor het eerst hun eigen film en dat moet wel een zeer bijzondere gebeurtenis worden als je kijkt naar de eerste trailers.


suicide8

Want wat gebeurt er in een wereld waarin wezens als Superman aanwezig zijn, een wereld waar wij, de gewone mensen, geen grip kunnen krijgen op wezens zoals hij en hoewel Superman nu toevallig heel erg vriendelijk is naar de mensheid heeft de wereld al kunnen zien dat er meerdere wezens zijn zoals hij die het niet zo vriendelijk bedoelen, niet alleen wezens die door hem uiteindelijk zijn uitgeschakeld maar meta mensen zijn er ook… Werelds ergste schurken worden opgesloten in geheime gevangenissen maar wat nu als er een manier zou zijn om ze onder controle te houden? Om ze te kunnen gebruiken voor klusjes die eigenlijk zelfmoord zouden zijn?

suicide3

Welkom bij Suicide Squad.

Amanda Waller, a.k.a. The Puppetmaster als hoofd van een geheime Amerikaanse organisatie heeft een plan, zij wilt de grootste schurken gebruiken om in te zetten tegen extreme schurken/wezens, voor extreme situaties en om er voor te zorgen dat de gewone burgers, de “good guys” veilig blijven in dit soort situaties en als er dan toevallig een van die schurken het loodje legt dan is het niet erg want het is gewoon tuig dat het loodje legt en waar we toch liever vanaf zijn.

Echter wanneer een van haar schurken, de Enchantress zich tegen haar keert en niet meer onder controle is heeft ze geen andere keus dan haar Suicide Squad niet alleen voor het eerst in te zetten maar zijn de risico’s in een keer ontzettend groot want niet alleen wilt de Enchantress de mensheid op zijn knieeen dwingen om over ze te heersen, ook de Joker, het liefje van Harley Quinn is op jacht om haar te bevrijden om zo weer bij haar te zijn.

suicide11Niet je alledaagse superheldenfilm zou je kunnen zeggen wanneer je leest dat de sterren eigenlijk de grootste schurken zijn uit het DC Universum en dat wordt alleen maar nog een keer bevestigd wanneer de karakters worden geintroduceerd en hoewel ik regelmatig mopper dat de introducties te lang zijn ben ik eigenlijk dit keer van mening dat ik wel meer van die schurken had willen weten. Officieel is dit universum namelijk een reboot van het DC Universum en eerlijk is eerlijk, op The Joker na zijn de anderen nog uberhaupt niet in live action films verschenen dus zijn het voor de gemiddelde bioscoopbezoekers stuk voor stuk nieuwe karakters en is de tijd dat zij aan ons worden voorgesteld misschien wel op een luchtige manier gedaan maar wel heel erg kort en dat is jammer want eigenlijk wordt er weinig uitgelegd over de karakters en hoewel het meeste wordt vertelt over Deadshot (gespeeld door een Will Smith die overduidelijk tijdens het filmen als een zeer blije en enthousiaste fanboy over de set heeft gelopen in een zeer positieve manier) en over Harley Quinn (gespeeld door een geweldige en heerlijke Margot Robbie die overduidelijk haar roeping heeft gevonden) moet gezegd worden dat hoewel die twee de langste introductie hebben gekregen zelfs die te kort te noemen is.

SUICIDE SQUADWaarom ik hierover zeur? Simpel, alle schurken in de film zijn eigenlijk zo bijzonder te noemen dat je daadwerkelijk meer over ze wilt weten, ze zijn op hun eigen manier sympathiek te noemen en je wilt ze begrijpen maar je weet eigenlijk te weinig van ze waardoor ze iets te veel een mysterie blijven helaas. Ja, we kunnen de comics gaan lezen maar de meeste mensen die naar deze film gaan zijn er misschien niet eens van op de hoogte dat er een hele comic book reeks rond deze schurken bestaat, laat staan dat zij al die andere comic series hebben gevolgd en omdat deze film zich richt op een hele brede doelgroep neem ik ze dit toch wel een klein beetje kwalijk.

suicide4

Heerlijke sfeer

Echter, wanneer je je niet zo druk maakt om de achtergrond van deze karakters dan moet ik zeggen dat de film exact de toon van de trailers weet neer te zetten, het is een vrolijk actievol spektakel met voor ieder moment eigenlijk de perfecte muziek waarbij de regisseur overduidelijk weet wat er nodig is om de juiste sfeer neer te zetten om zo de fans mee te nemen naar het juiste gevoel. Iedere scene wordt vergezeld met een perfect nummer voor dat moment waardoor je lekker wordt meegenomen en het geheel bijna als een perfecte choreografie aanvoelt van een danswedstrijd.

Het is dan ook heel erg fijn te noemen om een cast op het scherm te zien die overduidelijk heel erg veel plezier hebben gehad in het filmen van deze film en het uitoefenen van hun rol want er is geen moment in de film die geforceerd overkomt, behalve de film zelf dan.

suicide7

Oh Suicide Squad, was je maar zo goed als je cast, karakters en soundtrack

Want de film zelf, hoe goed de cast en karakters ook zijn en hoe goed de cast zich ook heeft weten in te leven in de film, de film zelf is helaas niet zo goed als wij allemaal naar aanleiding van de cast en de trailers hadden gehoopt.

Het grootste probleem van de film is dat de uiteindelijk villain niet zo groots en meeslepend is als we kennen uit het DC Universum, het valt een beetje tegen en hebt uiteindelijk het gevoel dat bijvoorbeeld Batman bijvoorbeeld deze schurk ook wel zonder problemen had aangekund. Persoonlijk had ik iets indrukwekkender verwacht (niet dat de schurk slecht wordt neergezet maar om het een suicide mission te noemen, nee, dat niet). Een film als deze staat en valt met de bad-guy, helemaal omdat de sterren de bad-guys zijn en als dan de ultieme bad-guy tegenvalt dan is het toch wel een probleem te noemen.

suicide6

Ook had ik eerlijk gezegd iets meer verwacht van The Joker. Het ligt niet aan Jared Leto, hij zet namelijk een heerlijke Joker neer maar zo een grote schurk verdient meer screentime en helaas schijnt dat slechts de helft van zijn scenes in de film terecht zijn gekomen waardoor hij niet helemaal tot zijn recht komt. Je ziet namelijk dat The Joker een zeer diepe schurk had kunnen zijn maar dat die diepgang ontbreekt op een beetje een onnatuurlijke manier, hij is niet de schurk die wij verwachten bij The Joker en misschien had Heath Ledger de lat wel ontzettend hoog gelegd maar ik denk persoonlijk dat The Joker in deze film iets te weinig screentime heeft gekregen en hoewel het misschien wel de bedoeling is moet gezegd worden dat hij bij scenes die gedeeld worden met Harley Quinn een beetje wordt overschaduwd door haar waardoor eigenlijk een beetje de indruk wordt gewekt dat zij een grotere/belangrijkere schurk is dan hij is terwijl haar rol natuurlijk totaal anders is.

Maar wat mij persoonlijk het meeste stoorde eigenlijk was dat de film een beetje erg onsamenhangend leek. Er werd soms van de hak op de tak gesprongen en er waren wel heel erg veel stukken uit de trailers niet gebruikt in de uiteindelijke film waaronder een van de leukste momenten uit de trailers en hoewel dat normaal gesproken de gemiddelde bezoeker niet snel opvalt was dat nu absoluut het geval en als zoiets gebeurt dan krab je je toch wel achter de oren wanneer je deze film ziet met wat er nog meer geschrapt is.

suicide5

Heerlijk en vermakelijk!

Wanneer je alles naast elkaar zet, de minpunten en de pluspunten moet gezegd worden dat de pluspunten toch wel daadwerkelijk meer invloed hebben op het eindcijfer en dat komt natuurlijk door de cast die absoluut hun karakter met veel passie naar het witte doek weten te brengen. Deze film is met heel veel passie en plezier naar het witte doek gebracht door de cast en dat zie je ook. De cast heeft zich zo goed mogelijk in hun karakter weten te passen en dat de introductie juist zo kort aanvoelt is omdat juist die karakters zo goed worden gespeeld dat je meer van ze wilt weten. De hele film smaakt naar meer en dat is alleen maar toe te juichen want dat betekent dan ook dat de fans absoluut zullen smullen van deze film en hiermee dan ook bij sommige mensen hun nasmaak van Batman vs Superman zal weten weg te spoelen (persoonlijk heb ik alleen maar zitten smullen van die film dus misschien ben ik over die film niet al te objectief).

suicide10

Mijn advies is dat als je hebt genoten van de sfeer die de trailers hebben weten neer te zetten dan mag je deze film absoluut niet missen want die hele sfeer wordt alleen maar voortgezet en zelfs nog beter dan in de trailers al zeg ik het zelf.

Ja het is een superheldenfilm en dat de grote villain mij een beetje tegenviel vond ik erg jammer maar een film als deze mag je daar niet op afrekenen, het draait om de cast, de karakters en de chemie onderling en die is prima in orde. Het smaakt naar meer en hopelijk doet de film het goed genoeg dat we meer gaan krijgen. Wel denk ik dat het vaststaat dat in The Batman (de Batman film met Ben Affleck als Batman) wij Jared Leto terug gaan zien als The Joker en hopelijk krijgen wij dan wel de potentie te zien die hij had als The Joker die hij nu helaas niet heeft kunnen waarmaken maar daar maakten Deadshot en Harley Quinn het meer dan in goed.

Een prima avondje vermaak!

Cijfer:8

suicide9

Het was me het (Dory) weekend wel

Met veel plezier werk ik bij de bioscoop. Hierbij komt natuurlijk kijken dat het werken in de weekenden en de avonden er bij hoort maar ik heb regelmatig het geluk gehad dat ik het hele weekend gewoon vrij was en dan van 10:00 tot 18:00 moest werken. Niet voor niets noemde een collega mij dan ook regelmatig een ambtenaar want tja, geen weekenden en avonden.

Toch is er een paar maanden terug een verandering ingegaan dat ik toch weer weekend diensten kreeg. Helemaal niets mis mee want minder onderhoud voor mij en lekker cabine combineren met wat meer zaal.
Dit weekend moest ik het hele weekend werken, iets wat wel heel lang niet meer was voorgekomen en zelfs de manager waarmee ik twee dagen achter elkaar moest werken was zelfs verbaasd dat ze twee dagen in het weekend met mij moest werken.

Dit weekend hadden we het Finding Dory Weekend, een weekend dat helemaal in het teken stond van de nieuwe Disney Pixar film Finding Dory, het volgens velen geweldige vervolg van Finding Nemo (ik moet Finding Dory nog zien maar de eerste minuut deed mijn hart al smelten zo schattig).

Maar goed, het Finding Dory Weekend betekende dus verschillende activiteiten voor de kids in de bioscoop naast de film en nu zou je misschien denken, chaos want zoveel kinderen, zo een leuke film, leuke activiteiten en vooral rotzooi (want kinderen maken rotzooi, is niets aan te doen, hoort bij de bioscoop).
Echter ik moet zeggen, dat op wat gewoonlijke gemopper na wij het eigenlijk uitstekend hebben gedaan als team zijnde :). We hebben het ondanks de drukte uitstekend gedaan en ik wil eigenlijk alleen maar zeggen dat wij toch wel trots kunnen zijn op hoe het is gegaan en wat wij allemaal hebben gedaan :). Prima voorbereid, prima gedraaid en wat eigenlijk het belangrijkste is, de kids hebben ontzettend veel plezier gehad :D. En daar doen we het voor! (tot we de rotzooi zien die ze hebben achtergelaten 😉 ). Maar serieus, we doen het voor de kids :), zolang zij plezier hebben dan zijn wij allemaal blij en tevreden denk ik zo :D.

Hopelijk snel weer zo een weekend! (dan wel als ik vrij ben want ik voel me best oud nu, mijn voeten, benen, eigenlijk alles doet pijn na twee dagen bikkelen 😉 ).

Hoogtevrees

Hoogtevrees

 

De meeste mensen die mij kennen weten het wel, ik ben niet een fan van hoogtes. Tot een bepaald punt durf ik wel te gaan maar vaak wel zolang er bijvoorbeeld een muur naast mij staat waar ik even steun kan vinden echter over het algemeen zijn hoogtes absoluut niet mijn ding, tenminste, als het op een ladder is.

Ik heb het liefst gewoon een stevige stabiele ondergrond onder mijn voetjes (vliegen gaat dus ook zonder problemen, Top of the Rock in New York ging ook prima, zolang ik in de lift maar niet naar beneden keek omdat ze daar laten zien dat je omhoog gaat), wiebelt het of is er een grote afstand naar beneden recht voor mij en onder mij dan gaat het gewoon niet. En die “grote afstand” begint al te kriebelen op 1.5 meter hoogte (keukentrapje gaat dus nog wel). Op dat moment komt de angstzweet al naar boven en vind ik het gewoon echt niet fijn en begin ik ook te trillen.

 

Mijn leidinggevenden zijn er dan ook niet altijd gelukkig mee als er iets op hoogte moet worden gedaan omdat ik dat simpelweg niet doe (toevallig de lampen in het plafond in de gangen kom ik niet bij dus dat scheelt al).

Het is ook wel een beetje raar want ik kan op de ladder met trillende benen wel boven de deuren staan (stabiel en stevige bovenkant boven de deuren) maar als ik dan daar een banner op moet hangen gaat het niet want de ramen gaan schuin naar voren boven de grond en tja, gedachtes dat glas niet stevig is en het feit dat ik naar beneden kijk vanaf een hoogte zorgt er weer voor dat dat niet gaat.

Voor de cabinevensters hebben we gelukkig een laddertje zodat we niet meer op rugleuningen hoeven te balanceren en is het bij een muur waar ik me goed vast kan houden. Dit scheelt weer voor mij ook al vind ik het absoluut niet fijn en zegt mijn lichaam gewoon dat het te hoog is (gelukkig zijn de meesten niet zo heel erg hoog maar zaal 3, oei oei oei, ik ben er geen fan van).

 

Maar deze week is er iets gebeurd waardoor ik best trots op mijzelf ben.

Het begon vrijdag, ik moest een nieuwe collega trainen en er moest een lamp worden vervangen op de eerste etage bij de toiletten. Dit ging om een hoge ronde TL lamp en tja, te hoog voor mij want dat betekent bovenop de ladder staan. Mijn collega had de ronde kap er af gehaald maar wist niet hoe de lamp er uit moest dus ik besloot om het gewoon nog een keer te proberen. Ik hield me vast aan de ladder (en aan de muur die er gelukkig naast staat) en klom omhoog. Verving de lamp en schroefde de kap er weer op. Jeey me!

 

De dienstdoende manager dacht zaterdagavond (die ook vrijdagmiddag er was) om van dat euforische gevoel dat ik nog had daarvan gebruik te maken en vroeg of ik op de rode muur bij de grote trap de banner wilde vervangen door iets anders. Nu is er geen ophang systeem dus doen we dat met spijkers.

Nu ben ik al geen fan van de ladders maar om dat ook bovenop een trap te doen ben ik al helemaal niet een blije Joris maar ik dacht, waarom ook niet, als de ronde TL kan moet dit misschien ook wel lukken want ook hier weer een stevige muur alleen moet ik nu wel naar de bovenste tree van de ladder en tegen die muur aan leunen.

Gelukkig hield een collega de ladder stevig vast en hoewel ik stond te trillen op mijn benen hangt de banner nu wel :D.

gvr

Trots, blij en trillend op mijn benen heb ik daarna nog de banners vervangen tussen zaal 5 en 6, grote stevige ramen van veiligheidsglas en ook hier weer gelukkig plaatsen waar ik mij eventueel kon vasthouden.

Langzaam maar zeker begin ik er een beetje overheen te komen denk ik, goed, nog steeds trillend op mijn benen en tja, zweten als een gek (was gisteren echt niet normaal) maar na 11 jaar vriendelijk plagen (er wordt ook niet boos gereageerd als ik het niet doe, men heeft er alle begrip voor, ze weten het ook al ruim 16 jaar) begint het management hun aanmoedigingen wel een beetje te helpen.

Ik zeg niet dat ik altijd zo hoog zal gaan want het vergt echt ontzettend veel van mij maar misschien wel ietsje vaker. Gelukkig maar dat ik niet bij de lampen in het plafond kom, dat blijft ver uit mijn buurt en de grote blauwe ladder ga ik echt niet op.

Maar mocht ik ooit te overmoedig worden, dan is er altijd nog dit filmpje om me weer met beide voetjes op de grond te houden.

 

Sony E(pische)3 Persconferentie

Gisteravond gaf Sony haar persconferentie en op het gebied van de games die ze toonden waren ze, eerlijk is eerlijk, ijzersterk! Van begin tot eind heeft Sony aan een stuk de presentatie strak in handen gehouden met games waar gamers op zitten te wachten.

Echter, hoe gaaf het er allemaal ook uit zag, laten we even met beide voeten op de grond gaan staan, diep ademen en nuchter beoordelen.

 

God of War

Kratos is terug, dit keer trekken we het blik van de Noorse mythologie open en dit heeft flink wat potentie, vergeet bijvoorbeeld niet dat de Noorse goden (in tegenstelling tot de Griekse goden) wel dood kunnen. Ik heb begrepen dat er een vorm van co-op in zit en van wat ik heb begrepen van de video is dat we dan aan de slag mogen met zijn zoon en dat lijkt mij een heel erg toffe wending geven aan het geheel. Het schijnt dat we de release al in Q1 kunnen gaan verwachten van 2017 maar ik denk dat dat al snel Q2 gaat worden, het is namelijk al heel erg druk dat kwartaal.

Days Gone

Een soort van The Walking Dead vibe die er omheen hangt en het lijkt op een serieuze zombie game in vergelijking met Dead Rising 4 die bijvoorbeeld eerder op de dag door Microsoft was aangekondigd. Ik ben benieuwd hoe een serieuze zombie game met een open wereld zal gaan werken, is het story driven bijvoorbeeld of mogen we volledig ons gang gaan en spelen we eigenlijk op onze eigen manier door het verhaal gaan. Het spel ziet er in ieder geval wel goed uit en de sfeer is zo onheilspellend al hebben we tot nu toe heel erg weinig gameplay gezien, er is niet veel verteld over het spel. Ik vrees alleen dat het spel niet snel uit komt en dat hij mogelijk voornamelijk zo er uit gaat zien op de Playstation NEO.

 

The Last Guardian

Eindelijk een releasedatum, 25 oktober en we zagen wat nieuwe beelden van het spel maar weer geen gameplay, wat is het toch met dit spel vraag ik me af, is dit misschien bedoeld voor een hele kleine doelgroep? Ik snap dat Team ICO altijd spellen maakt voor een bepaald publiek maar is het niet beter geweest als het spel de nek om was gedraaid? Kan het spel nog daadwerkelijk de belofte van jaren geleden ooit nog waar maken? Ik weet het niet. De trailer wist mij niet meer te grijpen helaas. Budgetbakje misschien voor mij?

 

Horizon: Zero Dawn

Nederlands trots Guerilla Games besloot om een stapje uit de comfort zone te maken en dat het spel Nederlanders weer trots gaat maken denk ik staat wel vast zoals het er nu naar uitziet. Het spel ziet er wel heel erg gelikt uit al liep het niet helemaal zo soepel uit als we zouden willen maar dat kan komt waarschijnlijk omdat het spel nog niet af was. Grafisch werd ik niet volledig weggeblazen maar de gameplay zag er wel heel erg tof uit en ik kan dan ook niet wachten om het spel in mijn handen te krijgen, ik was overigens blij dat we veel meer verschillende wezens kregen te zien en dat er een kleine hint werd gegeven naar het verhaal wat heel veel potentie heeft voor een groter game universum.

 

Detroit: Become Human

Absoluut mijn favoriete titel van de persconferentie moet ik zeggen dat Detroit bovenaan mijn lijstje staat. Het spel met een Blade Runner achtige sfeer deed mij zo genieten van wat de mogelijkheden zijn. Grafisch was het ook heel erg indrukwekkend maar nu zijn wij dat wel gewend van Quantic Dream. Wat Quantic Dream namelijk doet is ze maken voornamelijk spellen die eigenlijk in een lager tempo te spelen zijn door veel gebruik van QTE’s en ze daarom de graphics tot een hoog niveau weten te brengen, omdat het tempo van de gameplay niet zo heel erg belangrijk is in hun spellen. Ik ben in iedergeval heel erg benieuwd door de trailer naar dit spel.

 

Resident Evil VII

Terug naar de survival horror van de eerste titels, weer het gevoel van dat de zombies om de hoek kunnen staan om je aan te vallen en dit keer ook in VR. Persoonlijk heb ik het nog niet zo op VR en dat komt meer omdat ik wil weten hoe het gaat werken voor mensen die een bril op hebben. Dit betekent dus dat ik dat ding eerst op mijn hoofd moet zetten voor ik zeker weet of het wat voor mij is. Maar, Resident Evil VII is volledig speelbaar in VR wat dus betekent dat als zo een VR helm goed werkt voor mij dat ik dit spel absoluut op mijn hoofd wil hebben en dit spel op die manier wilt spelen. Ik hoop dat het spel inderdaad weer teruggaat naar de oorsprong.

 

Farpoint

Weer een nieuwe IP van Sony en een Sci Fi shooter, een zeer gelikte shooter al zeg ik het zelf. Er is zelfs een speciale houder voor je move controller aangekondigd (want ja, die ga je nodig hebben voor VR). De beelden zagen er zeer gelikt uit en ik wil graag meer zien van deze titel. Als dit de toekomst van VR gaming is dan is dat zeker iets in mijn straatje.

 

Star Wars Battlefront: X-Wing VR Mission

Een droom voor vele gamers en Star Wars liefhebbers komt uit met deze speciale X-Wing VR missie waarbij je in de cockpit wordt geplaatst van een X-Wing en je space battles mag gaan uitvoeren. Het is een missie waar eigenlijk vele gamers zo lang op hebben moeten wachten bij dit spel en het is misschien wel heel erg zuur dat hij misschien alleen maar voor Playstation VR komt (of is het alleen voor de diverse VR brillen een exclusive en is hij voor de consoles gewoon op een normale manier speelbaar?)

 

Batman Arkham VR

Een titel die bij de launch van Playstation VR uit zou moeten komen echter de vraag is, wat is het nu eigenlijk? Gaan we de Arkham Collection spelen op de Playstation VR? Is de meest recente Batman speelbaar in VR? Wat oh wat is het toch? Ik ben benieuwd wat het is maar of het daadwerkelijk wat gaat toevoegen moeten we nog maar even gaan zien.

 

Final Fantasy XV: VR Experience

Blijkbaar mogen we met Prompto, een van de karakters van Final Fantasy XV aan de slag in een reeks van gevechten. Het lijkt een beetje alsof ze in een Arena diverse gevechten aan het uitvoeren zijn waarbij Prompto een karakter is dat kan teleporten en zijn guns af kan schieten. Het is nog een beetje vraag allemaal dus we zullen het wel gaan merken denk ik. Persoonlijk denk ik niet dat Final Fantasy nu echt zo een titel is waar VR veel aan kan gaan toevoegen.

 

Call of Duty: Infinity Warfare/Modern Warfare

Voorbij is de VR, terug naar het harde knalwerk en jongens wat wordt dit toch een gruwelijk spel. Ik word hier zo ontzettend blij van met hoe het er allemaal uit ziet dat ik ook echt niet kan wachten om dit spel in mijn handen te krijgen. De gevechten in de ruimte zien er zo tof uit, ik wil dit spel gewoon spelen, nu! En dan Modern Warfare. Beetje jammer dat de Single Player bij mensen die Infinity Warfare op de PS4 hebben vooruit besteld al een maand eerder toegang krijgen hiertoe maar wow, wat hebben ze dit spel mooi opgepoetst en hebben ze er zo ontzettend veel werk in gestoken dat je het bijna niet meer herkent.

 

Crash Bandicoot remasters en Crash naar Skylanders

Tja hier ben ik gewoon ontzettend eerlijk in, ik heb niets met Crash, ik vond de spellen niets, vind het nog steeds niets, van mij hoefde het ook niet want ik snap die hele ophef over deze remasters niet. En Skylanders speel ik niet, ik was fan van Disney Infinity maar hier heb ik helemaal niets mee.

 

Lego Star Wars: The Force Awakens

Lego maakt mij altijd blij, helemaal Lego Star Wars en dat ze nu een spel hebben gemaakt van The Force Awakens maakt het alleen maar nog leuker. De humor die er in verwerkt wordt is altijd geweldig en BB-8 lijkt er gewoon in de film te zijn gestopt voor dit spel uiteindelijk. Krijg er geen genoeg van :D. Het geeft niets dat Star Wars Battlefront niet veel deed met The Force Awakens (alleen maar de planneet Jakkuu is eigenlijk gewoon niets te noemen), Lego maakt alles leuk :D.

 

Death Stranding

Geen idee wat voor een spel dit gaat worden maar zoals wel vaker bij Hideo Kojima wil ik meer weten (overigens geweldig hoe Sony hem binnenhaalde), ik ben benieuwd wat we voor hersenspinsels kunnen gaan verwachten van hem en zoals wel vaker bij hem het geval is gaat het altijd veel dieper dan het in eerste instantie lijkt. Het enige wat we weten is dat Norman Reedus in het spel zit en dat is toch wel heel erg fijn, een grote naam (dankzij Walking Dead overigens).

In een interview ,met Geoff Keighley kwamen overigens al een paar dingen naar voren.

De engine staat namelijk nog niet vast, de volledige stijl kan dus nog veranderen wat zeker erg gewaagd te noemen is om het spel dan wel al te onthullen.

Het Kojima Productions logo heeft niets met het spel te maken en zal dus ook een ander spel worden.

Er is nog geen releasedatum in zicht (logisch als je nog geen engine hebt gekozen).

Het heeft niets te maken met P.T. en Guillermo del Torro is dan ook niet aan dit spel verbonden.

Het volledige interview kan je overigens hier bekijken:

 

Spider-Man

Onze favoriete webslingeraar is weer helemaal terug sinds Captain America: Civil War en hoewel dit spel niets te maken heeft met die film en deze Spider-Man ook niet gelinked is aan een van de films die er nu is en of uit gaat komen (vooralsnog) is het wel heel erg leuk dat er misschien eindelijk een spel van komt dat wel de potentie waar kan maken van slingeren door een open wereld met open gebouwen, veel vrijheid en vooral heel veel plezier. De trailer laat heel veel stoere acties zien die Spider-Man uitvoert maar we hebben geen gameplay gezien, het is allemaal CGI zoals het er tot nu toe uitziet in die trailer wat eigenlijk wel jammer is. Het spel is dan ook waarschijnlijk nog lang niet af. Niet zo gek ook natuurlijk want Insomniac Games is ontzettend druk bezig, Insomniac zelf zegt overigens er over dat ze heel erg veel vrijheid hebben voor dit spel dus het heeft erg veel potentie.

 

Uiteindelijk

De persconferentie werd afgesloten met een live gespeelde demo van Days Gone en zorgde er voor dat eigenlijk iedereen met een grote glimlach werd afgesloten (understatement denk ik) en Sony heeft laten zien dat de gamers centraal staan deze generatie. Veel games komen echter nog lang niet uit wat wel jammer is maar Sony heeft daar wel een handje van natuurlijk (kijkend naar The Last Guardian). We hebben dan ook maar van een paar spellen een releasedatum gekregen en veel first party titels hadden dan ook geen datum wat dus kan betekenen dat het misschien zelfs wel eind 2017 kan worden of nog later. Ook weten we nog niet of we de titels zagen draaien op de PS4 of op de PS4 Neo waarvan Sony wel heeft bevestigd dat die echt is maar dat hij niet zou worden aangekondigd op de E3 maar je kan er zeker van zijn dat veel spellen daar al voor in ontwikkeling zijn en dat daar die beelden van zijn gebruikt want o.a. Days Gone en God of War zagen er zo ontzettend groots uit…

 

Wat ik overigens van de presentatie het meest bijzondere vond was het live orkest dat de muziek van de spellen speelde, dat was toch wel het meest indrukwekkende naast de games en hopelijk zet Sony deze stijl voort, die van minder bla bla en meer games.

 

De vraag echter waar ik nu mee blijf zitten is, waar was No Mans Sky? Is de Vita nu echt dood? Is de liefde bekoeld met de indies?

Hopelijk deze week nog antwoorden op die vragen.

Wil je de hele persconferentie bekijken dan kan dat hier:

Review: Warcraft: The Beginning (film)

Warcraft: The Beginning
warcraft2

Voor World of Warcraft, was er eens een RTS serie genaamd Warcraft, deze titels gingen over de strijd tussen de Alliance en de Horde waarbij de Alliance bestond uit een alliantie tussen de mensen, dwergen en de elven terwijl de Horde bestond uit een alliantie tussen de Orcs en de trollen. De Horde was door een duistere poort toepasselijk The Dark Portal gekomen naar de wereld Azeroth waar de Alliance heerste in vrede. De komst van de Horde gooide dit allemaal om en je moest dan ook als Alliance of als Horde verschillende missies spelen om uiteindelijk als overwinnaar er uit te komen.

Dit was kortgezegd de essentie van de spellen waarbij deel 1 & 2 zich o.a. afspelen rond The Dark Portal.

Een Warcraft film was al jarenlang een diep gekoesterde wens van Blizzard maar ze wilden niet dat zomaar iemand aan de slag er mee ging. Figuren als Uwe Boll werden de rechten geweigerd (tot zijn grote verdriet) maar met de hulp van Legendary Pictures en Duncan Jones als regisseur had Blizzard wel dat vertrouwen.

warcraft3

Warcraft: The Beginning speelt zich af helemaal aan het begin van de serie, de Orc Gul’Dan heeft met behulp van de duistere magie The Fel de Dark Portal geopend omdat de wereld van de Orcs stervende is, hij neemt een gedeelte van The Horde mee naar Azeroth waar the Alliance heerst. Zijn doel is om uiteindelijk de volledige Horde van de wereld van de Orcs naar de wereld van Azeroth the brengen en deze wereld te overheersen maar om dat mogelijk te maken moeten ze bewoners van Azeroth gevangen nemen en opofferen om zo de Dark Portal aan deze zijde lang genoeg te openen.

Het is aan Lothar en Khadgar de Mage om uit te zoeken wat de Orcs willen en uiteindelijk proberen om Gul’Dan tegen te houden. Hierbij krijgen ze hulp uit onverwachte hoek van de Orc Garona die nadat ze bevrijd is als tolk en halfbloed probeert de Alliance in contact te brengen met de Chieftain van de Frostwolf Clan Durotan die door heeft wat Gul’Dan eigenlijk aan het doen is. Alleen als ze samen de wapens oppakken tegen Gul’Dan kunnen beide rassen overleven maar is zo een samenwerking wel mogelijk? En houdt het wel stand?

warcraft4

Beginnen bij het begin

Hoewel de film Warcraft The Beginning heet legt het voor de mensen die de spellen nog nooit hebben gespeeld eerlijk gezegd bijna niets uit. De film gaat er vanuit dat wanneer je naar deze film gaat je een beetje weet waar het zich allemaal afspeelt, wat er gebeurt en grotendeels wie wie is en waarom bepaalde zaken gaan zoals ze gaan, zoals bijvoorbeeld waarom de Guardian zo belangrijk is in het verhaal maar hij niet zomaar in actie komt. Natuurlijk word er wel wat uitleg gegeven maar als je geen kennis hebt van de spellen dan word je misschien een beetje overspoeld met dingen waar je misschien de persoon met wie je naar die film gaat (als je niet alleen gaat). In tegenstelling tot veel andere films is een introductie dan ook niet aan de orde en gooit men je liever gelijk in het diepe zodat de film gelijk op tempo kan komen en je niet voor misschien wel de zoveelste keer een introductie ziet. Het is een gewaagde keuze maar die eigenlijk best goed werkt, de karakters worden op een natuurlijke en realistische manier geintroduceerd en geeft je zelfs het gevoel dat wij naar een verfilming van onze geschiedenis zou kunnen kijken (mits wij in Azeroth leefden natuurlijk).

warcraft6

Nu denk je misschien, wat een intro voor de recensie want het is eigenlijk net als de film, bam, hier is het maar ik wil de grootste horde achter mij hebben want hoewel er wel een paar dingen mis zijn met de film is eigenlijk het gebrek aan uitleg over bepaalde zaken het grootste minpunt en eerlijk is eerlijk, zo een groot minpunt is dat niet want de film legt dan misschien niet alles uit, het laat wel het conflict zien vanuit twee standpunten en doet dat op een geweldige manier, je voelt namelijk compassie voor beide kanten, ze hebben allebei een reden waarom ze de dingen doen. De Alliance uit angst en de Horde voor een betere toekomst.

warcraft5

De film wordt gedragen door ontzettend veel CGI en hoewel je dat als een kritiek puntje zou kunnen zien is er eigenlijk geen andere mogelijkheid om de wereld van Warcraft anders te maken, het wijkt dusdanig af dat het misschien wel onmogelijk zou worden (aan de andere kant, dat dacht men vroeger ook van Lord of the Rings). Toch moet gezegd worden dat de diverse steden en omgevingen rechtstreeks uit het spel lijken te komen met zoveel details aan de gebouwen, de omgevingen maar ook als je kijkt naar de Orcs met hoeveel liefde die zijn gemaakt, het geheel oogt zoals je als speler van de spellen had gedroomd dat het er uit zou zijn en Blizzard zet duidelijk een standaard voor verfilmingen van video games. Doordat ze de touwtjes strak in handen hebben gehouden hebben ze er voor gezorgd dat het hun Warcraft is dat op het doek is verschenen, niet die van de productiemaatschappij maar die van Blizzard en daardoor zal waarschijnlijk menig speler een gilletje van plezier laten gaan wanneer zij naar de film kijken.

warcraft7

De opzet van de film is altijd geweest dat hij voor een breed publiek moet zijn, hierdoor zijn sommige kleine veranderingen aangebracht aan de oorsprong van het verhaal om het voor iedereen kijkbaar te maken en hoewel men daar goed in is geslaagd blijft de film toch niet voor iedereen aantrekkelijk en dat komt gedeeltelijk door het genre, gedeeltelijk door het stigma van videogame verfilmingen en gedeeltelijk omdat de eerste recensies waren geschreven door mensen die alleen recensies van films schrijven en dus niet veel weten van de spellen die er aan vooraf gingen. Een goed voorbeeld kan je bijvoorbeeld nemen aan de website Metacritic waar de recensies van de professionele media voor een groot gedeelte negatief zijn terwijl op IMDB de film rond een 8 hangt. Het publiek is er dus grotendeels een stuk positiever over.

warcraft8

Persoonlijk denk ik dat Blizzard meer dan geslaagd is in hun opzet om een verfilming te maken van Warcraft, de sfeer is uitstekend overgebracht, het is toegankelijk gehouden, mede door de beide rassen in de film in het Engels te laten praten maar daarbij de anderen te dempen zodat het lijkt alsof ze de andere taal niet kunnen verstaan en de taal van de Orcs er subtiel in te houden. Het moet een film zijn voor iedereen was tenslotte de insteek en hoewel de grote fans het er misschien niet helemaal mee eens zijn is het toch zeker geslaagd om de taal barriere die er ook in World of Warcraft heerste er goed in te brengen.

Ik ben persoonlijk als Warcraft speler van het eerste uur zeker tevreden over de verfilming van de serie en ben heel erg benieuwd hoe men verder gaat met de films waar overduidelijk de bedoeling van is dat er een vervolg komt op deze film. Natuurlijk had men een paar kleine dingen anders kunnen doen, misschien een paar kleine andere cast leden kunnen kiezen maar ik denk ook dat het iets is waar de cast in moet groeien (en waar ik wel aan kan wennen), dat het even wennen is maar dat ook zij waarschijnlijk wel doorhebben dat Warcraft: The Beginning ook echt pas het begin is. Ik gaf de film het voordeel van de twijfel en werd overdonderd door de liefde die er in is gestoken, de karakters,,de omgevingen, het verhaal dat zo dichtbij de oorsprong is gebleven (op een paar Hollywood compromissen daargelaten om het toegankelijker te maken voor een groter publiek).

Cijfer: 8

warcraft9

Review: Overwatch (Xbox One)

Easy to Play, difficult to master, dit is een term die wij de afgelopen paar jaar steeds vaker tegenkomen bij spellen. Niet zozeer bij de RPG’s maar meer bij de MOBA’s, spellen als League of Legends, Heroes of the Storm maar ook Mario Kart en Super Smash Bros vallen onder deze term.

En nu is er Overwatch. Overwatch is een first person team based shooter van Blizzard en is iets totaal anders dan wij van Blizzard door de jaren heen gewend zijn geraakt, het is ook iets wat totaal uit hun eigen comfort zone ligt en toch ook weer niet.

Overwatch8

Easy to play, difficult to master

Overwatch is een Team Based Shooter die plaats vindt in diverse arena’s. Je zou het een MOBA kunnen noemen omdat strategie ook belangrijk is in dit spel maar Overwatch is toch echt meer een first person shooter die duidelijk leunt op teamplay.

Je speelt het spel door een keuze te maken uit een van de 21 helden in een van de 4 klasses, Offense, Defense, Tank en Support. Hierbij heeft iedere held weer zijn/haar eigen kwaliteiten te bieden en unieke moves/wapens/schilden/upgrades die door goed samen te werken kan zorgen voor een snelle overwinning na een aanval of een ijzersterke verdediging. Hoewel sommige helden qua arsenaal wel op elkaar lijken zijn ze allemaal uniek te noemen en moet je dus slim je keuze maken wanneer je aan de slag gaat met het spel, het is dus ook van belang dat je goed met je teammaten afspreekt wie welke rol gaat vervullen zodat je door goed samen te spelen de vijand te slim af kan zijn. Het is dus niet zoals bijvoorbeeld een Doom dat je door snel op je doel af te rennen ook snel je doel kan behalen, in tegendeel, soms is de langzaamste strategie de beste.

Overwatch13

Er zijn diverse manieren om de helden onder de knie te krijgen, zo kan je bijvoorbeeld de training volgen om zo met ieder karakter tegen een groepje bots te gaan vechten in een trainingsveld, ook kan je in beperkte maten tegen de AI spelen al moet gezegd worden dat dat niet de leukste manier is. Eigenlijk is de beste manier om de diverse helden onder de knie te krijgen om ze gewoon in een match te proberen al zullen misschien niet al je teammaten dat even leuk vinden als blijkt dat een held je eigenlijk niet ligt en je daardoor het spel alleen maar ophoudt.

Hoewel de keren dat je doodgaat niet mee telt voor het eind resultaat van het team geldt dit wel mee in je eigen statistieken, let hier dus op als je fanatiek wilt gaan gamen en uiteindelijk in de ranked matches mee wilt gaan doen wanneer die in juli beschikbaar gaan komen.

Overwatch16

eSports

Want ranked matches zijn natuurlijk een voorbode in dit genre van serieuze competities. Het is een publiek geheim dat Blizzard natuurlijk wilt dat Overwatch een grote speler gaat worden op het gebied van eSports en eerlijk is eerlijk, het spel heeft er daadwerkelijk heel veel potentie voor. Juist omdat je in een team moet spelen en ook daadwerkelijk goed moet samenwerken is het van groot belang dat je dit eigenlijk niet zomaar in een random group gaat doen maar je vrienden hierbij betrekt en samen regelmatig gaat samen spelen om zo te groeien in de competitie en uiteindelijk misschien wel in de kampioenschappen, tenminste, we mogen er altijd van dromen want eerlijk is eerlijk, de casual gamer zal niet snel hier belanden, niet veel casual gamers zullen regelmatig samen met vier andere vrienden tegelijkertijd online zijn om dat spel te spelen. Het zijn vaak vijf vrienden die duidelijke afspraken onderling hebben gemaakt om flink het spel te spelen en zo uiteindelijk op een professioneel niveau mee te doen aan wedstrijden.

Betekent dit dat de casual gamer niets te zoeken heeft in het spel? Absoluut niet, in tegendeel, juist omdat het spel zo makkelijk is om te spelen en er voor iedereen zijn/haar speelstijl wel een karakter is dat daar bij past is het spel denk ik zeker niet alleen voor de serieuze eSports deelnemer. Sterker nog, het maakt niets uit welk level je bent, het enige wat de spelers van hogere levels hebben is meer ervaring en een paar cosmetische add-ons want qua wapens en extra mogelijkheden is iedereen gelijk. Ik bedoel alleen te zeggen dat het spel absoluut is ontworpen met de eSports in het achterhoofd waar Blizzard al jarenlang een zeer grote rol in speelt en met Overwatch wilt Blizzard eigenlijk zeggen: wij willen gaan domineren in deze tak.

Overwatch12

Dichtbij perfectie qua balans

Blizzard staat bekend als een van de studios die pas een spel uit brengen als ze daar 100% tevreden over zijn, anders annuleren ze dat spel namelijk alsnog, zelfs als ze er bijna 10 jaar aan hebben gewerkt (Project Titan?). En misschien is daarom Overwatch wel zo een sterke titel omdat ze de ervaringen van Project Titan hebben verwerkt in de ontwikkeling van Overwatch en we daarom een spel hebben dat in veel opzichten perfect gebalanceerd is. Voor ieder karakter is er namelijk een karakter dat het tegenovergestelde is en ieder karakter heeft dan ook zijn plus en minpunten waardoor niemand onoverwinnelijk te noemen is. Je hebt misschien soms het gevoel alsof er iemand onoverwinnelijk is of dat je niet veel verder komt in een bepaald objective maar dat komt misschien wel omdat je gewoon het verkeerde karakter hebt gekozen voor de juiste objective. Persoonlijk ben ik daar ook gewoon tijdens het spelen achter gekomen.

Overwatch14

Ik geef een voorbeeld: je hebt een modus waarbij je bepaalde punten moet overnemen of juist verdedigen. Ik ben persoonlijk erg dol op Mercy, een fijn support karakter waarmee je geweldig kan healen maar qua aanvallen heb je natuurlijk niets aan haar, zij is een geweldige medic maar meer ook niet. Tijdens de aanval echter kan je niet al te dichtbij komen met Mercy want zij is niet zo krachtig qua health en dus word je heel snel neergeschoten. (dit wilt niet zeggen dat Mercy niet mee kan met de aanval, dit betekent gewoon dat bij de aanval ik niet zo goed ben met Mercy in de aanval) en dus schakelde ik naar Tracer wat bij mij niet zo een succes was, tenminste, het leek wel in eerste instantie maar al snel bleek toch dat dat niet het geval was en schakelde ik over naar Pharah die mij ontzettend goed deed denken aan Spartans uit Halo: Reach (jetpack, death from above) en waar ik me een stuk beter mee wist te redden.

Overwatch9

Omdat Blizzard ons de mogelijkheid geeft om wanneer je dood bent gegaan gelijk te wisselen van held (niet uniek, dat weet ik) kan iedere speler zich heel snel aan passen en kan je relatief snel veranderen van speelstijl en zo mogelijk ook voor jouw speelstijl een karakter vinden wat past bij je tegenstanders. Het aantal karakters is zo breed in diverse klasses dat je vast en zeker wel in iedere modus een karakter vindt dat op dat moment bij je past. En geloof mij, geen speler zal je in de quick matches boos aan kijken als je wanneer je dood gaat even een ander karakter probeert (tenzij je natuurlijk duidelijk rollen hebt afgesproken). Zolang de Ranked Matches nog niet online zijn juicht Blizzard het zelfs alleen maar toe dat mensen gaan proberen om de diverse rollen onder de knie te krijgen.

Overwatch11

Multiplayer only en dus?

Vaak zou je dan denken dat er concessies zijn gedaan aan het spel qua graphics maar dat is absoluut niet waar, de stijl van de animated videos die in aanloop naar het spel zijn gemaakt is gewoon verwerkt in het spel waardoor dus je favoriete karakters gelijk herkenbaar zijn. Wat daarentegen extra bijzonder is is dat het spel keurig op 60fps blijft lopen, ik heb geen moment last gehad van een drop in framerate, sterker nog, ook de lag blijft uit, het spel speelt als een razende waardoor je het spel op geen moment de schuld kan geven als je dood gaat. Dit wilt overigens niet zeggen dat dit het mooiste spel is van deze generatie maar door de cartoony stijl moet ik zeggen dat het er zeker niet slecht uit ziet en ik keer op keer geniet wanneer ik het spel aan zet.

Overwatch4

En het spel zet ik vaak aan. De matches duren namelijk meestal niet langer dan 10 minuten waardoor je dus veel matches in een korte tijdsduur kan spelen. Dit zegt overigens niet dat je snel een hoog level hebt behaald want de eerste level 100 speler heeft het spel een week lang met 13 uur per dag gespeeld en dat is wel heel erg fanatiek. Maar het prachtige is op dit moment dat niet alleen zijn de matches kort maar krachtig, ook zit je razendsnel in een match en naar mate meer spelers het spel spelen zal ook de kans groter worden dat je met iemand van een level dichtbij dat van jou online zal zijn maar zijn hogere levels dan niet vervelend? Niet echt want de karakters blijven op misschien een paar uiterlijke aanpassingen gelijk.

Overwatch1

Niet alleen rozengeur en maneschijn

Het spel speelt vlot, het ziet er goed uit, de balans is prima (op een paar karakters na), je zou bijna gaan denken dat Blizzard de perfecte first person class based shooter heeft gemaakt en hoe graag je het misschien ook zou willen zien, er is nu eenmaal weinig mis met het spel, mits je tenminste van team based shooters houdt.

Want allereerst, het spel heeft geen single player. Overwatch is er niet voor gemaakt maar hoewel veel mensen een single player modus gebruiken als een soort van training om de karakters goed onder de knie te krijgen heeft Blizzard zelf iets gehad dat ze de training modus genoeg vonden om spelers te laten wennen aan de karakters en tot de release van de ranked modus eigenlijk gamers de kans te geven om tegen andere spelers het spel uit te proberen en de diverse karakters uit te proberen voor zij aan de ranked games gaan beginnen.

De huidige modus van het spel die je tot je beschikking hebt zijn dus eigenlijk bedoeld (zo wekt men tenminste de indruk) om het spel en de karakters onder de knie te krijgen, een soort van veredelde training dus waarin je langzaam maar zeker kan levellen en meer lootboxes vrij kan spelen voor skins en andere cosmetic goodies want dat moet zeker wel gezegd worden, alle micro-transactions die je in de store kan kopen zijn (vooralsnog) van cosmetische aard en dat valt Blizzard alleen maar toe te juichen (al was Overwatch in eerste instantie bedoeld als free2play).

De reden waarom de single player door sommige spelers wordt gemist omdat er dankzij de korte animatie filmpjes en de korte comics die in aanloop naar de release werden gereleased gehint werd naar een groter verhaal en daar krijgen we in het spel op een paar quotes van de karakters weinig van mee. Misschien iets wat we in DLC kunnen gaan verwachten of in het vervolg want Blizzard kennende zit er nog veel meer achter.

Maar om even terug te komen op de balans, naar mate je het spel speelt kom je er achter dat een paar karakters niet helemaal in balans zijn, iets wat Blizzard gelukkig ook al is opgevallen en waar ze van hebben gezegd dat ze intern al tests aan het draaien zijn om het aan te passen.

Overwatch17

Dus voor wie is het?

Overwatch is een spel dat overduidelijk bedoeld is voor de wat serieuzere en competitieve gamer. Begrijp me niet verkeerd want het spel is heel makkelijk om in te komen, hogere levels hebben geen andere wapens en extra moves en je kan het relatief snel onder de knie krijgen als je je er wat meer in verdiept maar uiteindelijk zal het competitief gezien zich meer richten op de gamers die bereid zijn om meerdere uren er in te steken per dag.

Je zal altijd wel potjes vinden als casual speler waar je zo in kan vallen zonder dat je gelijk kansloos bent maar uiteindelijk is vrees ik de bedoeling dat het grootste gedeelte van de spelers mee gaat doen aan de ranked matches en nu hoeft dat niet per se iets slechts te zijn maar als je alleen al kijkt naar de achievements en de trophies dan is de casual gamer eigenlijk vanaf het begin al kansloos om het spel op 100% te halen en hoewel Blizzard het spel nooit heeft aangekondigd voor puur de wat serieuzere competitieve gamer is dat eigenlijk overduidelijk het geval en dat zal misschien voor sommige mensen een beetje een tegenvaller zijn want eigenlijk is dit niet een spel wat je zomaar even kan aanzetten om met je vrienden plezier mee te hebben, tenminste, niet als je dat met minder dan vijf gaat spelen.

Overwatch2

Maakt dit het spel minder leuk als je in je eentje speelt? Misschien wel maar eerlijk is eerlijk, het spel speelt zo ontzettend fijn, zo soepel, zo snel met zo weinig bugs, je zou bijna wensen dat Blizzard vaker uit hun comfortzone zou gaan stappen om spellen te maken want eigenlijk het enige echte minpunt wat ik heb kunnen vinden is dat het soms lang duurt om in een match te komen. Bizar genoeg duurt het alleen maar langer hoe groter je party is wat eigenlijk tegenstrijdig is als je kijkt met wat men met het spel wilt bereiken.

Toch heeft men bij Blizzard een ontzettend knap staaltje werk geleverd en is het met recht een van de betere spellen van het jaar dat ook gelijk hard op weg is om game van het jaar te worden op multiplayer gebied., ik zou zeggen, het is een klasse apart in veel opzichten maar het spel schept ontzettend veel voldoening wanneer je het speelt en geeft je zelden het gevoel dat het absoluut niet jouw spel is want het doet echt zijn best om voor iedereen een spel te zijn en daar kunnen veel ontwikkelaars wat van leren. Het geeft je in iedergeval keer op keer heel veel voldoening, onafhankelijk van de klasse die je speelt.

Overwatch6

Conclusie:

Blizzard weet dat wanneer ze een spel uit brengen dat het 9 van de 10 keer een topper is, ze zijn dan ook niet bang om rigoureuze beslissingen te nemen op dit gebied en met Overwatch hebben ze daadwerkelijk weer goud in handen. Het spel speelt als een droom, is geschikt voor iedere type gamer en heeft potentie om een lange adem te hebben al zal de populariteit van het spel niet zo groot worden als spellen als League of Legends bijvoorbeeld. Toch heeft het (mits Blizzard het goed blijft ondersteunen en Blizzard kennende doen ze dat ook) flink wat potentie en bestaat de kans dat het spel inderdaad een zeer grote speler gaat worden op eSports gebied, daarnaast zal het spel hoogstwaarschijnlijk een zeer lange adem hebben voor de casual gamers juist omdat de Quick Play zo prettig werkt.

Overwatch5

Natuurlijk heeft het spel nog een paar kleine punten die verbeterd mogen worden maar dat heeft ieder spel bij de launch en bij Overwatch zijn die zo klein op dit moment dat het persoonlijk voor mij alweer Doom van de troon gestoten heeft als FPS titel van het jaar en dat is iets wat ik totaal niet had verwacht van Overwatch, het lijkt er zelfs op dat het mijn Game of the Year gaat worden aangezien er niet veel titels aan komen waarvan ik echt denk dat ze nog beter zullen zijn maar dat is vooralsnog speculatie. Blizzard heeft het weer geflikt en heeft een titel gemaakt wat absoluut naar nog veel meer smaakt. Nu maar hopen dat ze het spel net zo lang blijven ondersteunen met nieuwe content als Diablo 3.

Cijfer: 9

Overwatch3

Review: Doom (PS4)

De Doom franchise heeft nooit echt bekend gestaan om het verhaal, het is eigenlijk keer op keer geweest dat een bedrijf extra inkomsten wilde behalen en dat ze daarbij de poorten naar de Hel hebben geopend en dat dat natuurlijk verkeerd uitpakte, mensen raakten bezeten en veranderden in de vreemdste wezens uit de hel. In Doom 3 heeft men wel geprobeerd om er een verhaal in te plaatsen maar eerlijk is eerlijk, Doom heeft dat eigenlijk helemaal niet nodig want Doom draaide eigenlijk om 1 ding en dat was schieten. Verstand op 0 en schietend naar voren.

Doom1

In Doom word je als Space Marine wakker op een behandelingstafel op Mars zonder dat je eigenlijk weet wat er aan de hand is. Wel word je eigenlijk gelijk wanneer je wakker word aangevallen door hersenloze wezens waar je snel achter komt dat zij de Possessed worden genoemd. Zij waren de werknemers die eigenlijk geen andere functie konden vervullen dan hersenloos cannon fodder. Terwijl je door de levels heen loopt kom je erachter dat de UAC onder leiding van de CEO Samuel Hayden onderzoek heeft laten doen door Olivia Pierce, de head researcher om energie uit Hel op te wekken als oplossing voor de energie crisis op Aarde. Uiteraard is dit verkeerd gegaan en leidt zij nu een cult die als doel heeft om de legers van de Hel vrij te laten om zo de Aarde over te laten nemen door ze. Het is jouw taak om haar tegen te houden en leidt je dan ook vanaf Mars naar o.a. de Hel waarbij jij de laatste hoop bent van de mensen op Aarde om er voor te zorgen dat die poort tussen Hel en onze werelden wordt gesloten.

Doom11

Goed, zoals ik al zei, voor het verhaal hoef je Doom dus niet te spelen maar dat is ook niet erg, het spel is ook nooit een verhalende shooter geweest (Doom 3 probeerde het maar faalde). Waar het om draait is dat Doom je flink laat knallen en je flink je gang laat gaan om zo veel mogelijk demonen terug te knallen naar hel.

Doom14

Smooth is an understatement

Bethesda liet weten dat het doel altijd is geweest om het spel op de consoles op 60fps in 1080p te krijgen met zo mooi mogelijke graphics en eerlijk is eerlijk, ze zijn daarin absoluut geslaagd want het spel speelt als een trein, je hebt geen moment het gevoel dat de gameplay even vertraagt, in tegendeel, je rent in een sneltreinvaart door de levels heen waarbij je regelmatig een zogeheten Glory Kill maakt die je weer extra gezondheid oplevert. Want Doom is niet je vertrouwde shooters die we tegenwoordig regelmatig voor onze kiezen krijgen. Men gelooft bij Doom niet dat we in een paar seconden zonder hulpmiddelen weer gezond worden en dus moeten we op zoek naar health-kits die je gezondheid weer oplappen tot een bepaald niveau, afhankelijk van de versie die je oppakt kan dat een paar procent zijn tot 100%, echt oldschool dus. Helaas zijn dat soort kits niet overal te vinden maar daar heeft men een oplossing voor gevonden in die gore kills. Wanneer je het voor elkaar krijgt om een vijand te verdoven krijg je de mogelijkheid om een zogeheten Glory Kill uit te voeren. Een kill als deze geeft je de mogelijkheid om niet alleen een zeer bloederige executie uit te voeren op je vijand maar ook verdien je daarmee een kleine health kit die wat van je gezondheid herstelt zodat je weer verder kan. In de juiste ruimte kan je dus in 1x weer volledig gezond worden mits je genoeg Glory Kills uitvoert. Uiteraard is het wel belangrijk dat je kogelvoorraad op niveau houdt (of fuel voor je chainsaw). Hiervoor zijn gelukkig in iedere ruimte waarin je een confrontatie hebt wel genoeg kogels te vinden maar je moet wel je best doen op bepaalde momenten want Doom is absoluut niet makkelijk, helemaal wanneer je bij de bazen komt moet je flink aanpoten want de BFG9000 is dan wel te vinden maar de kogels daarvoor zijn nog steeds zeldzaam net als in het origineel. En het mooie is, wanneer je het spel zit te spelen is het niet erg, je bent iets meer voorzichtig en je gaat misschien iets meer dood omdat je jarenlang een andere strategie gewend bent geweest maar het spel is zo ontzettend belonend en omdat het juist zo soepel speelt heb je er eigenlijk nauwelijks erg in.

Doom15

De single player voelt heel erg vertrouwd aan voor spelers van de eerste Doom spellen maar heeft ook iets wat spelers van nu aan zich weet te binden. De mappen zijn groter dan ooit tevoren, we hebben voor het eerst in Doom zeer ruime levels waarbij je meerdere wegen hebt naar het einde van die omgeving en je kan ook meestal kiezen hoe je de vijanden wilt aanpakken. Mocht je dan nog een beetje moeite hebben met je vijanden dan kan je onderweg je wapens upgraden waarbij bijvoorbeeld de shotgun explosieve kogels of meerdere kogels tegelijkertijd kan afschieten en eerlijk is eerlijk, het voelt op een gegeven moment ook aan alsof je oude trouwe shotgun ook een stuk krachtiger is van dichtbij dan de BFG 9000, simpelweg omdat het al een ontzettend krachtig wapen is.

Doom5

Dat men heeft gekozen om het beklemmende van de originele Doom titels los te laten is voor de die-hard fans misschien wel een tekortkoming maar ook ID Software had het gevoel denk ik dat dat een beetje achterhaald was. Er zitten nog wel nauwe omgevingen in en het is niet altijd even duidelijk waar je naar toe moet maar niet zoveel als waar wij Doom van kenden en als Doom van kan je het misschien niet gelijk leuk vinden, het is een duidelijke kwestie van smaak en ik moet zeggen dat ik er eigenlijk wel van heb genoten, het voelde vertrouwd aan maar toch vernieuwend genoeg voor deze tijd. Waarom men echter het nodig vond om platform elementen toe te voegen aan het spel dat blijft mij echter een raadsel.

Doom7

Het spel is uitdagend genoeg op ieder niveau om iedere speler een tevreden gevoel te geven wanneer de single player campagne is afgelopen zonder dat je eigenlijk zelf het bijltje neer wilt leggen. Het spel verwacht ook niet van je dat je het spel op de hoogste moeilijkheidsgraad uitspeelt om hem op Platinum te behalen, de trophies zijn namelijk op 1 na niet aan de moeilijkheidsgraad verbonden en dat maakt een gamer zoals ikzelf heel erg blij. De ene trophy die dat wel is is niet zo heel erg lastig omdat je voornamelijk de basis vijanden tegen je krijgt.

doom17

Maar multiplayer valt wat tegen

De multiplayer is overigens een ander verhaal. Begrijp me niet verkeerd want het speelt als een gek, het voelt aan als de eerste Quake titels en gaat dus in een ontzettend hoog tempo. Vergeet het wegduiken om te genezen (want ook dat werkt met health kits) je kan beter de run and gun methode proberen met een snel schietend geweer in plaats van een sniper rifle (al is de Shotgun nog medogenlozer dan in enig ander spel). Ter variatie kan je wel bijvoorbeeld door de levels rennen in de multiplayer als een van de monsters wat een leuke variatie biedt op de standaard multiplayer van first person shooters maar er ontbreekt iets, ik krijg niet echt het gevoel van feedback, het spel doet geen moeite om de multiplayer interessant te maken waardoor het misschien wel interessant is om te spelen als je met je vrienden even wilt knallen maar het voelt eigenlijk aan als een extra module van het spel die overbodig is, verrassend om dat gevoel te hebben bij een bedrijf dat eigenlijk oorspronkelijk de geweldige multiplayer uit de Quake series heeft gemaakt. Maar misschien komt het gevoel wel omdat de multiplayer is ontwikkeld door een team buiten ID Software. De multipalyer is snel, soepel maar geeft niet een bevredigend gevoel, het mist iets wat de single player wel heeft en dat is misschien wel de gigantische chaos die je soms tegenkomt in de single player die de multiplayer niet heeft behalve dan de chaos dat de mappen onoverzichtelijk zijn, hierbij komt nog eens kijken dat sommige mappen veel te groot zijn voor de groepen waarin je speelt en hoewel ik niet wil zeggen dat je minuten lang niemand tegen komt heb ik wel soms gehad dat het toch een tiental seconde duurde en dat met een volle groep.

doom18

Maar koop je Doom om de multiplayer dan hoef je absoluut niet teleurgesteld te zijn want hoewel de multiplayer niet zo sterk is als de single player moet ik zeggen dat hij ontzettend goed verzorgd is. Er zijn diverse modussen waarin je flink wat uren met je vrienden samen kan spelen en voornamelijk Freeze Tag is zeker de moeite waard te noemen waarbij je zeker een paar spannende momenten zal hebben. Natuurlijk zitten de standaard game modes er in verwerkt zoals Deathmatch en Team Deathmatch maar als je uiteindelijk niet genoeg hebt om je te vermaken dan kan je via Snapmap altijd zelf je eigen modus bedenken en met je vrienden spelen.

Wel valt er 1 ding op wat waarschijnlijk ook expres is gedaan en dat is dat de graphics overduidelijk minder zijn dan die van de single player. Hoogstwaarschijnlijk is dit gedaan om de lag zo klein mogelijk te maken waardoor je dus zelfs met een wat mindere internet verbinding prima kan spelen.

doom19

Het spel lijkt overigens niet echt gebruik te maken van een matchmaking systeem, tenminste die indruk wordt niet gewekt want level 40+ spelers worden makkelijk bij beginners geplaatst. Storend is dat niet want de meest gebruikte wapens zijn toch de rocketlauncher, de plasmarifle, de supershotgun en de assault rifle, de all time classices die nog steeds prima hun werk doen. Het is stiekem ook wel heel erg bevredigend wanneer je als nieuweling gewoon gelijk iemand met meer ervaring hebt neergeschoten. Doordat je niet veel extra’s krijgt in hogere levels die je tijdens het spel daadwerkelijk veel kunnen helpen op een paar andere wapens na moet ik zeggen dat de multiplayer heel erg gebalanceerd aan voelt waardoor juist die matchmaking gedeeltelijk overbodig raakt. Mensen van alle niveaus zitten er in dus is er voor iedereen wel een doel kan je zeggen en is het voor iedereen steeds wel leuk. Ook omdat je overal wel medi-kits kan vinden heb je niet snel het gevoel dat mensen alleen maar achter jou aan zitten en denk je ook niet snel dat je kansloos bent tegen de anderen.

De medi-kits kunnen wel de reden zijn dat sommige gamers de multiplayer niet al te geweldig vinden nadat ze die jarenlang van Halo, Call of Duty en Battlefield gewend zijn geraakt want eerlijk is eerlijk, om weer gezondheid er bij te krijgen moet je dit keer je best doen.

Doom16

Snapmap?

Of zoals men het in Halo gewoon Forge noemt en op de PC eigenlijk gewoon een level editor is. Maar Snapmap is inderdaad een uitgebreide level editor waarbij je niet alleen je eigen omgevingen kan maken (tot een bepaald niveau natuurlijk) maar ook je eigen game modes. Ik heb bijvoorbeeld al basketbal velden gezien en naar mate het spel langer uit is weet ik zeker dat het niet lang duurt voordat mensen eigenlijk een volledig eigen spel hebben gemaakt. Het schreeuwt om creativiteit van de gamers en ik denk dan ook dat voornamelijk op de PC gamers helemaal los zullen gaan en stiekem is dat denk ik er ook in gestopt als een klein eerbetoon naar de eerste twee Doom titels waar gamers het spel volledig konden aanpassen naar hun eigen zin om zo nieuwe spellen er van te maken. Het is een geweldige toevoeging voor een shooter die eigenlijk al een langere campaign heeft dan de andere shooters en ik ben dan ook benieuwd wat we uiteindelijk online allemaal kunnen gaan verwachten.

Doom3

Petje af

Doom is een spel geworden wat met zou gameplay van weleer (een paar nieuwe elementen daargelaten) in deze tijd eigenlijk stevig zijn mannetje staat. De gameplay is snel maar niet op een negatieve zin. Het is voor de wat oudere gamers zeer vertrouwd en voor de wat jongere gamers iets waar ze aan moeten wennen maar Doom is gelukkig zo laagdrempelig dat het snel door iedereen onder de knie is te krijgen. Toch zal niet iedere gamer daadwerkelijk zich op zijn gemak voelen, helemaal als zij nog de Beta eerder dit jaar hebben gespeeld die uiteindelijk niet veel weg had van hoe het uiteindelijke spel zou spelen en was daardoor zeker verrast met het eind resultaat.

ID Software heeft lang op zich laten wachten met het maken van een nieuwe Doom maar eerlijk is eerlijk, hoe het spel de 60fps weet vast te houden in 1080p en er zo goed uit weet te zien is niet minder dan indrukwekkend te noemen, het spel raast als een gek op je scherm met uitstekende graphics, misschien niet de mooiste graphics die deze generatie tot nu toe heeft gepresenteerd maar voor een shooter absoluut.

Doom8

Conclusie:

Voor het eerst in 13 jaar is er weer een nieuwe Doom en hoewel men het eigenlijk niet meer had verwacht heeft men daadwerkelijk een spel gemaakt wat trots mag zijn op het feit dat die als naam Doom heeft. Het spel doet de franchise veel eer aan en mag zelfs voor het eerst in 22! Jaar wat mij betreft First Person Shooter van het jaar worden genoemd. Ik betwijfel namelijk ten zeerste of Battlefield en Call of Duty dit jaar over deze ervaring heen gaan want zo intens en zo soepel en indrukwekkend, dat wordt een gigantische kluif voor ze om overheen te komen, niet alleen op multiplayer gebied maar voornamelijk op single player gebied want dit spel scoort punten op alle vlakken en dat gebeurt niet vaak.

Cijfer: 8.5

Doom9

Review: Uncharted 4 (PS4)

unchartedbanner

Het is eindelijk zover, het vierde deel van de Uncharted serie en volgens Naughty Dog helaas daadwerkelijk het allerlaatste deel van Uncharted met Nathan Drake in de hoofdrol, mits het tenminste aan hun ligt. (dit laat natuurlijk de deur open voor een andere studio die verder gaat met het spel en voor een andere hoofdrolspeler)
Na een paar keer te zijn uitgesteld heeft Naughty Dog ons in iedergeval eindelijk Nathan Drake zijn zwanenzang gebracht, de vraag is echter, gaat hij er ook uit met een knal of is het een droeftoeter?
Unch411

Zeer persoonlijk
Nog niet eerder voelde een Uncharted zo persoonlijk aan voor Nathan Drake als dit deel, we zien hem niet alleen namelijk in diverse omgevingen waar hij moet springen en klauteren maar we zien ook voor het eerst zijn eigen leefomgeving, we kunnen zelfs op zijn eigen Playstation spelen, een leuke easter egg die zo ontzettend veel plezier op het gezicht brengt bij de oudere gamers dat het eerlijk gezegd menig hart sneller doet kloppen.

Unch413

Maar er is meer, het spel ziet er qua modelling zo ontzettend goed uit dat je daadwerkelijk je dichterbij voelt tot Drake dan ooit tevoren. Dit komt natuurlijk mede doordat er geen pre-rendered cut-scenes in zitten. Op een paar momenten na is alles gewoon lokaal gerendered door de engine en krijg je gewoon het te zien zoals het er ook in het spel uit ziet waardoor je gewoon nauwelijks wordt onderbroken wat de werkelijkheid is en dat is eerlijk waar fenomenaal wanneer je je bedenkt dat het spel er zo ontzettend goed uit ziet dat je nauwelijks verschil kan zien.

Unch48

Maar over de graphics ga ik het later hebben, de reden waarom ik het over het meest persoonlijke Nathan Drake avontuur ooit heb komt natuurlijk mede omdat we dit keer samen spelen met zijn broer Sam die tot aan dit deel eigenlijk leek te zijn verdwenen en nu gelukkig je bijna de hele reis zal vergezellen waardoor we ook veel over de twee krijgen te horen. Ook krijgen we flink wat van de bekende karakters terug te zien die weer een grote rol spelen in het spel en dat is absoluut een groot pluspunt te noemen want wat het spel nog leuker maakt is de zo natuurlijke interactie die de karakters onderling hebben. Niet alleen tijdens de cut scenes maar ook tijdens het rondlopen door de wereld worden we keer op keer herinnerd dat het meer zijn dan karakters, ze voelen menselijk aan en praten niet alleen over oude avonturen maar ook als mensen onderling, soms met een grap, soms halen ze herinneringen op en dat is natuurlijk grotendeels ten goede van de uitstekende casting voor de stemmen van de karakters, niet alleen geldt dat voor de Engelstalige versie maar ook voor de Nederlandse versie die ook dezelfde stemmen is blijven gebruiken.
We worden door die uitmuntende interactie qua cut scenes en qua voice overs weer helemaal terug in het avontuur gegooid zoals wij dat gewend zijn van de serie en dat geeft daarbij ook een gevoel wat we sinds het derde deel een beetje hebben gemist, een fris avontuur met Nathan Drake. Natuurlijk hebben we de Nathan Drake Collection gehad maar het was niet fris, we hadden het al een keer gespeeld.

Unch414

Adembenemend
Laat ik maar met de deur in huis vallen, het spel ziet er geweldig uit, er zijn maar weinig spellen deze generatie waarvan ik denk dat die Uncharted 4 overtreffen of zullen gaan overtreffen. Het spel ziet er geweldig uit, de animaties zijn bijna onovertroffen, ik zou zelfs willen zeggen dat er maar een paar spellen zijn die er gelijk aan zijn of overheen kunnen gaan (Detroit en Horizon zie ik er mogelijk nog overheen gaan maar dat is toekomst muziek).
Toch moet ik zeggen dat bij sommige gedeeltes ik het gevoel heb alsof het last minute werk is geweest, niet dat het er niet goed uit ziet maar dat het lijkt alsof het er aan toe is gevoegd omdat bijvoorbeeld Rise of the Tomb Raider dat ook had, de reacties op het weer bijvoorbeeld. Begrijp me niet verkeerd, het ziet er geweldig uit maar op sommige momenten lijkt het wel alsof het aan het spel is toegevoegd omdat andere spellen dat ook hebben. Nu hoeft dat niet per se een slecht ding te zijn want het voegt ontzettend veel sfeer toe aan het spel maar heeft weinig invloegd aan de gameplay, ik had bijvoorbeeld niet het gevoel dat de duisternis iets deed aan het zichtsveld van je tegenstanders maar dat is misschien een beetje zeuren.
Daarentegen heb ik meerdere malen mijn adem in moeten houden omdat er weer een duizelingwekkende sprong aan kwam en ik maar moest hopen dat Nathan Drake dat zou gaan halen omdat het er zo diep en zo ver leek te zijn dat ik hoopte dat het goed zou komen en ik verder zou kunnen spelen en meerdere momenten heb ik even stil gestaan om te genieten van de omgeving want die zien er geweldig uit.

Unch47
De interactie met de omgevingen is dan ook uitstekend, de manier hoe het gras mij weet te verstoppen is perfect om het stealthy aan te pakken (al vraag ik mij af hoe de tegenstander mij niet kan zien want je drukt toch best wel wat gras weg). En wat ik persoonlijk wel weer een tof detail vond is dat hoe gaandeweg je meer sluipt bijvoorbeeld door vieze omgevingen dat ook Nate’s zijn kleding viezer en viezer wordt.

Unch410

Onvoorstelbaar soepel
Bij The Last of Us liet Naughty Dog zien dat het combineren van action gameplay met stealth prima mogelijk is om zelfs de mensen die een hekel hebben aan stealthy gameplay te laten genieten van een spel en met Uncharted 4 heeft Naughty Dog dat verder uitgewerkt. Uncharted 4 geeft ons gelukkig de mogelijkheid om ook gewoon de shoot-outs op de oude manier te spelen maar als je liever stealthy take-downs uitvoert dan biedt Uncharted 4 je ook die mogelijkheid.
Uncharted 4 biedt qua action adventure game misschien wel een van de meest complete ervaringen. Naast shoot-outs beklimmen we nu bergen, slingeren we met een grapling hook en rijden we roond in jeeps, varen we in boten wanneer we niet door prachtige omgevingen aan het lopen of zwemmen zijn. De diversiteit is gigantisch en alles werkt als een tierelier. Er zijn weinig spellen die dit niveau daadwerkelijk weten te behalen en het constant vast weten te halen. Wat het extra bijzonder maakt is hoe soepel het spel aanvoelt, geen moment word je door haperingen bijvoorbeeld uit de ervaring gehaald en het is duidelijk dat dat kleine beetje extra tijd dat Naughty Dog heeft genomen voor het spel goed heeft uitgepakt.
Wat mij persoonlijk erg blij maakte op het gebied van de combat is dat men het een beetje omlaag heeft geschaald in vergelijking met de vorige delen. Het is nog steeds een belangrijk onderdeel van de ervaring maar je hebt niet meer het gevoel dat je tegen een eindeloze stroom vijanden aan het vechten bent waardoor je eerder het gevoel hebt dat je acties daadwerkelijk nut hebben, alsof je eindelijk meer dan een deuk in een pakje boter aan het slaan bent. Je hoeft ook niet altijd meer alle vijanden zelf te verslaan want je broer Sam en Sully helpen je nu daadwerkelijk op bepaalde momenten, je hebt niet langer meer het gevoel alsof je er alleen voor staat en dat schept extra vertrouwen in zelfs de moeilijkste situaties waar je niet zal worden tegengehouden door een daling in de framerate of je eigen onkunde, je vrienden hebben je rug.

Unch46

Toch weer een multiplayer
Hoewel het niet nodig is bij een spel als Uncharted heeft men toch weer besloten om er een multiplayer aan het spel toe te voegen en hoewel de meeste mensen het spel voornamelijk om de singleplayer hebben gekocht zal de multiplayer waarschijnlijk flink worden gespeeld door de liefhebbers van die modus in de voorgaande delen. Persoonlijk had het van mij niet gehoeven maar de paar matches die ik heb gespeeld waren wel leuk, het speelt soepel, het is niet moeilijk om in te komen en je zal niet snel het gevoel hebben dat het zinloos is om er in te springen omdat anderen het spel bijvoorbeeld al veel langer spelen. De matchmaking werkt prima en je zal je niet snel gaan vervelen. Toch moet ik zeggen dat als het niet bij het spel had gezeten ik het niet zou hebben gemist want uiteindelijk draait Uncharted om de single player en het verhaal. Net als bij The Last of Us is het leuk dat het er bij zit maar voegt weinig toe aan het spel en wordt daarom ook niet mee genomen in de beoordeling.

Unch42

Niet perfect
Het spel heeft een douche van 10en gekregen de afgelopen week, het spel verdient dan ook terecht een hoog cijfer maar ik zou het spel zeker niet perfect noemen. Zo viel mij op dat bepaalde gevechtscenes wel heel erg gescript zijn. Om niet teveel in spoilers te duiken noem ik bijvoorbeeld een stuk uit het begin. In de gevangenis is er op een gegeven moment een uitbraak. Je wordt flink op je hielen gezeten, ze zitten achter je aan maar op een gegeven moment wacht het spel tot je omhoog klimt. De vijanden doen helemaal niets tot jij iets doet terwijl ze zodra je omhoog klimt op je beginnen te schieten. Dit haalt je heel even uit de spanning en laat het lijken alsof het gevaar alweer geweken is. Maar er is meer, zo gebeurde het wel eens dat ik omhoog wilde klimmen en halverwege besloot om terug te gaan om dan even later Sam omlaag te zien “vallen” die blijkbaar al boven op mij stond te wachten terwijl hij eerst nog beneden stond. En dan misschien wel het meest bizarre en iets wat je het minste zou verwachten, de invisible walls. Ook Uncharted 4 maakt nog gebruik van het beruchte Invisible Walls fenomeen waarvan je eigenlijk had gehoopt dat wij die in de vorige generatie al achter ons zouden hebben laten liggen.
De besturing raakt overigens heel soms het pad een beetje kwijt wanneer je ergens “rondhangt”. Je moet dan op een onlogische wijze verder bewegen omdat de camera niet helemaal mee werkt maar dit is overigens zeldzaam.

Unch44

Het is is verder heel erg gescript niet alleen in interactieve cut scenes maar ook in bepaalde actiescenes gaat het geweld pas verder als je een bepaalde richting bijvoorbeeld op bent gelopen, tot die tijd wacht men met schieten, heel erg vreemd. Verder is het spel ook heel erg voorspelbaar, er is eigenlijk nauwelijks een moment dat je echt iets hebt van “wow, dat zag ik echt niet aankomen”.

Verder moet ik zeggen dat ik soms niet snap waarom op bepaalde momenten wanneer je aan het sluipen bent met bijvoorbeeld Sam dat Nathan dan naar hem toe gaat schreeuwen dat hij moet komen, niet alleen zou je denken dat je dan je cover zou verpesten maar ook staat hij bijna naast hem, waarom dan schreeuwen? Schoonheidsfoutjes kan je ze noemen maar soms zo lomp dat je even uit het moment wordt gehaald wat men juist heel voorzichtig heeft willen opbouwen.

Unch45

Must-have!
Er zijn maar weinig titels waarvan de kwaliteit onovertroffen is. Er zijn ook per console generatie maar een paar spellen waarvan je daadwerkelijk kan zeggen dat je die daadwerkelijk in bezit moet hebben maar het is extra frappant dat twee van de must-haves voor de PS4 bij Naughty Dog vandaan komen. Goed het is een first-party studio maar wat zij keer op keer neer weten te zetten is ongelooflijk.
Uncharted 4 is alles wat gamers wensten voor een Uncharted titel echter dat is misschien wel het grootste probleem van het spel, het voldoet ruimschoots aan de verwachtingen maar verrast niet. Het combineert al het goede van de voorgaande delen en zet dat ook voor ons neer. Het is een van de mooiste spellen van deze generatie tot nu toe en biedt ruimschoots speelplezier en een emotioneel verhaal voor de doorgewinterde Uncharted gamers waardoor je je ook gegarandeerd niet zal vervelen en het spel ook niet snel meer zal vergeten.
Je zou bijna kunnen zeggen dat het spel perfectie weet te benaderen mede omdat het spel zo naadloos weet om te gaan van de cut scenes naar de gameplay en de voice acting daadwerkelijk aanvoelt alsof de karakters het zelf hebben ingesproken (complimenten overigens voor de uitmuntende Nederlandse dubbing die zeker de moeite waard is).

Unch412
Toch zijn die eerder genoemde schoonheidsfoutjes en het feit dat het eigenlijk zelden verrassend of moeilijk te noemen is de reden waarom er toch een half puntje vanaf wordt getrokken. Naughty Dog heeft dan wel een aantal nieuwe gameplay elementen aan Uncharted weten toe te voegen maar die zijn we eigenlijk al gewend van titels als The Last of Us waardoor het spel ook grotendeels gezien kan worden als een evolutie van de serie maar zonder een revolutie. De gameplay is versoepeld maar er is eigenlijk weinig aan veranderd en hoewel ik dat absoluut als een plus punt zie dat het versoepeld is moet ik zeggen dat ik eigenlijk precies kreeg wat ik had verwacht. Misschien de volgende keer minder trailers maken? Een paar dingen overlaten om gamers zelf te laten ontdekken?

Toch is een 9 absoluut niet slecht te noemen. Het is een cijfer waar Naughty Dog trots op mag zijn.

Unch43

Lekker schrijven

Sinds jaar en dag schrijf ik al reviews voor verschillende sites, niet alleen voor mijn blog maar heb ik ook aan meerdere sites meegewerkt om daar mijn mening over films maar ook over games, dvd’s en blu-rays te geven. Toch kwam daar afgelopen jaar in aanloop naar mijn huisje een beetje het klad in. Niet zo gek natuurlijk want je moet je prioriteiten nu een maal stellen wanneer je je eigen huis koopt lijkt mij.

Nu het huisje er eindelijk is, ik een beetje gesetteld begin te raken en ik ook besloten heb om me niet meer zo fanatiek te storten op het werk heb ik ook besloten om mij weer naast mijn werk te storten op mijn passie van het schrijven van reviews en schrijven over games en films. En dus heb ik in een paar dagen tijd al een paar reviews, een preview en een nieuwsartikel ingeleverd bij een van de sites waar ik voor schrijf. Nu weet ik zelf wel dat ik dit tempo niet een heel jaar kan volhouden maar we komen een heel eind denk ik. Sommige reviews komen gelijk op mijn blog overigens, anderen wacht ik een paar weken mee om de sites eerst te laten genieten van mijn reviews om daarna ze op mijn blog te plaatsen voor mijn portfolio.

In ieder geval, ik schrijf weer.

Afitelingmuziek

Wat niet veel mensen weten maar wat zeker belangrijk is is de muziek die bij de aftiteling zit. Ik weet het, de meeste mensen vertrekken al bijna gelijk wanneer de lange lijst van mensen die aan een film hebben meegewerkt in beeld komt en eerlijk is eerlijk maar tenzij ik weet dat er nog iets aan komt ben ik ook bijna gelijk vertrokken (een van de mooie dingen van als je werkt in een bioscoop is dat je hem toch nog wel iets van dertig keer voorbij zal zien komen, het hoort er nu eenmaal bij.

Echter wat weinig mensen zich realiseren is dat wanneer het bioscoop personeel aan de slag gaat dat zij dat natuurlijk moeten doen ten tijde van die aftiteling en daarom is die muziek zo belangrijk want het vieze schoonmaak werk doe je natuurlijk het liefste met een vrolijk melodietje op de achter grond. Het liefst iets wat je mee kan zingen of wat gewoon een lekker tempo heeft zodat je lekker door kan werken.

Nu snap ik best dat dat niet bij alle films mogelijk is, daar is het genre soms niet naar of past het gewoon niet bij het geheel maar toch, denk een beetje aan het personeel alsjeblieft dat de rommel moet opruimen ;-).

 

Op dit moment ben ik net klaar met schoonmaken van mijn huisje en heb ik besloten om op Spotify een afspeellijst te maken gevuld met aftitelingsnummers waar ik altijd lekker op kan werken, sommige zijn wat rustiger dan de anderen maar je kan er zo lekker op meezingen dus mag die ook een fijn plaatsje op de lijst. Lekker makkelijk om te doen gelukkig en ook iets waar ik vaker van kan genieten want veel van die nummers krijg ik ook niet genoeg van.

De lijst is nog in opbouw maar mocht je hem willen volgen en beluisteren dan kan dat hieronder.

 

Ik moest het gewoon even kwijt ;-)