Het klinkt een beetje vreemd om als onderwerp macaroni te nemen voor mijn blogpost maar het is misschien wel een leuk en interessant begin van een verhaaltje.
Vandaag vertelde ik een collega dat ik voor de derde dag op rij macaroni ging eten. Deze collega woont nog thuis en heeft dus iedere dag heel makkelijk zijn maaltijden voor hem gekookt of heeft de luxe om zelf even iets te halen. Maar bij de bioscoop verdien je niet zoveel en dus als je de kans hebt om van je ouders een flinke bak eten mee te krijgen dan koester je dat, helemaal als het de macaroni is van mijn vader.
Ik vind het helemaal niet erg om meerdere dagen achter elkaar hetzelfde te eten. Er zit namelijk zo veel liefde in wanneer mijn ouders hebben gekookt, dat is gewoon wat ik thuis mis omdat ik niet echt een held ben in het koken.
Maar ik vind het heel erg bijzonder dat iemand die nog thuis woont zo hard moet lachen hierom. Wacht maar tot je uit huis gaat denk ik dan 😉 dan leer je de bakjes eten van je ouders wel wat meer waarderen.