We kennen allemaal wel het verhaal van Mowgli, dat kleine jongetje dat opgroeide in de jungle, opgevoed door wolven, beschermd door de panter Batheera en beste vriendjes met de beer Baloo. En we hebben vast allemaal wel naast de tekenfilm ook wel een of twee van de andere versies gezien van het verhaal.
Maar de afgelopen paar jaar is Disney druk bezig geweest om hun oude animatie klassiekers terug te brengen in een life action versie en de nieuwste in die reeks is Jungle Book.
Het overbekende verhaal
We kennen vast en zeker allemaal wel het verhaal van het jongetje Mowgli, gevonden door de panter Baghera die hem onder brengt bij een roedel wolven om hem zo op te laten groeien met een soort, een soort waar hij bij kan horen. Hoewel het opgroeien goed gaat blijft Mowgli zijn mensheid gedeeltelijk hem terug houden en hoewel hij met trucjes toch in de buurt van de wolven weet te blijven weten zij allemaal dat hij anders is. Toch heerst er vrede tot de grote droogte komt. De droogte brengt iedereen naar de vredesrots evenals de tijger Shere Khan. Shere Khan, ooit verminkt door mensen haat alles wat Mowgli is en waar hij voor staat en eist hem dan ook op maar wordt door de wolven tegengehouden, er is immers een droogte en de vredesrots is zichtbaar waarbij volgens de wet van de jungle er vrede moet zijn om allemaal te overleven deze droogte.
Maar niets is er voor altijd en de droogte gaat over in het regenseizoen waarbij uiteindelijk er maar ding overblijft, Mowgli moet naar het mensendorp want anders wordt het voor iedereen te gevaarlijk want Shere Khan is naar hem op jacht…
Van Iron Man naar Mowgli
Jon Favreau is misschien niet de eerste persoon die naar binnen schiet als je denkt aan een regisseur van een film als deze, tenslotte kennen wij hem van films als Iron Man en Chef. Toch was hij het die het op zich nam om Jungle Book naar deze tijd te brengen.
De film brengt ons het verhaal dat wij allemaal kennen tot een bepaald punt, het laat ons zien hoe Mowgli onderdeel is van de roede wolven en hoe hij moet vluchten voor Shere Khan en hierbij stuit op de beer Baloo en koning Louie. Het is veilig om te zeggen dat de film qua verhaallijn zich houdt aan het origineel.
De reden waarom Jungle Book ondanks dat de film zich aan het origineel houdt toch de moeite waard is om te zien is hoe het naar ons wordt gebracht. De film ziet er namelijk geweldig uit, de interactie met de dieren, de omgevingen en dan ook nog eens die geweldige cast die niet beter had kunnen worden gekozen.
Je ziet duidelijk de trekjes van de cast verwerkt in de dieren zonder dat de illusie wordt verbroken dat het geen echte dieren zijn.
Bij ieder camerastandpunt zien de dieren er geweldig uit en wordt ook bijna de illusie gewekt dat dit gewoon echt is, ondanks dat de film volledig voor green screens is opgenomen. Toch lijkt de interactie bijna levensecht.
Natuurlijk zijn er een paar momenten waarbij die illusie wordt verbroken, vergeet niet de jonge acteur die Mowgli speelt, Neel Sethi, pas 12 is en dat heel veel ervaren acteurs ook nog steeds moeite hebben met interactie met virtuele dieren/omgevingen maar die momenten zijn zeldzaam en de illusie wordt heel snel weer hersteld.
Hoewel de film een paar van de liedjes van het origineel bevat moet wel worden gezegd dat de film absoluut niet bedoeld is voor de allerkleinsten. Dat deze film de titel Jungle Book draagt en gebaseerd is op hetzelfde boek doet geen afbreuk aan het feit dat doordat het niet meer een animatiefilm is de film ook een stuk dreigender is, een stuk duisterder en omdat het geen animatie meer is voelt het ook een stuk echter aan. Shere Khan bijvoorbeeld is niet meer dat schattige tijgertje wat alleen maar een beetje boos klonk, hij is namelijk duister en angstaanjagend (Idris Elba als de stem doet daar nog een schepje bovenop).
Wees dus er op gerust dat wanneer je met je kleine naar deze film gaat dat hij niet per se geschikt is voor de allerkleinsten., hij heeft niet voor niets de kijkwijzer van 12 gekregen en is daarom ook niet te vinden als Nederlands Gesproken versie.
Niet voor iedereen maar absoluut een feest
Doordat de film niet geschikt is voor de allerkleinsten is de film wel degelijk een feest voor de liefhebbers van het origineel. Misschien wel juist omdat wij het origineel zo goed kennen is deze film zo ontzettend leuk om te zien en zit je bijvoorbeeld op je stoel te wachten op Bare Necessities en stiekem in de zaal mee te zingen wanneer het daadwerkelijk begint.
De film is een prachtig eerbetoon aan het origineel, van het begin tot aan het eind (met een paar grote en kleine verwijzingen naar andere Disney films) en er is dan ook weinig mis met de film behalve dat hij misschien voor sommige mensen een paar favoriete liedjes mist.
Voor mij persoonlijk is in ieder geval Jungle Book de beste film van 2016 tot nu toe en de andere films zullen er een flinke dobber aan hebben om deze film te overtreffen want je zal swingend de zaal uit komen. Vertrouw maar op mij 😉
Cijfer: 9
